Carmiña y María Jesús

_mg_9610carmen600pix-blog

Carmiña: Mi marido me abandonó con mis hijos, pero nunca me maltrató, pobre de él si me hubiera tocado.

Carmiña es otra historia nunca contada del patio de atrás de la diáspora gallega. Vino engañada por un hombre chileno con quién se casó y luego la abandonó. Con mucho esfuerzo y pasandolo muy mal salió adelante como pudo y educó a sus hijos. Hoy Carmiña vive en la indigencia esperando una ayuda del gobierno gallego.

_mg_9694dosmujeres600pixblog

María Jesús Iglesias Rufs, hija de gallegos de Lavadores (Vigo) y Carmiña gallega que llegó a Chile con treinta y dos años engañada por un hombre. Dos mujeres y dos historias que se han encontrado para llorar y abrazarse emocionadas porque hay mucho en común. Un desahogo que se merecen. La historia de la madre de María Jesús pasa por un campo de concentración y varias violaciones hasta llegar a Chile.

santiago100109-dx965_mg_9704blogcarmen600pix

Recuerdos en la habitación de Carmiña

3 thoughts on “Carmiña y María Jesús

  1. Delmi como Carmiña e a miña nai hai moitas mulleres, non tan só galegas! o delas foi extremadamente duro, pois neses tempos a muller debia agachar a cabeza e seguir adiante, sen dicir nada, se non era mal visto, e eran tratadas polas súas propias familas, do peor.
    O caso de Carmiña é admirable, e pra min é un exemplo de valor o poder seguir soa, e saír adiante sen axuda algunha cos seus fillos é admirable, e digna dun recoñecemento, é dáme vergoña saber que non reciba nin recibiu nunca axuda algunha da súa terra natal, desa terra, que hoxe ao mencionala, aínda os seus ollos énchense de bágoas, pero en que mundo vivimos!!!
    E que non se dan conta que xa á idade de Carmiña, con esa axuda non se irá de festas, se só necesítaa para comer, para poder pasar os seus últimos anos dignamente!, eu xa perdín por desgraza aos meus pais, quen tamén sufriron a mesma miseria, e mais a miña nai e os meus irmáns, polo carácter forte do meu pai, onde había que aprender a golpes! e a verdade ese non é o mellor xeito de ensinar, porque quedas marcada para toda a vida, e quedas con medo, a que sempre, o que veña será igual e aos meus 46 anos aínda non podo esquecer!.
    E Carmiña faime pensar que as veces é mellor tomar algunhas determinacións importantes na túa vida antes de que sexa demasiado tarde, e como ela díxomo, que estivo a piques de atentar en contra da súa vida pola desesperación, e detívose, hai veces que chegas a pensalo, e hoxe Carmiña ensínoume que si ela puido saír adiante eu pido forza pra tamen sair! e tamén podo facelo.

  2. María Jesús
    Es honesto tu comentario al post de Carmiña y ojalá que muchas mujeres sigan denunciando malos tratos y abusos por parte de aquellos que lo único que desean es privar de libertad y vida a quién la vive con intensidad y alegría.
    Nadie es dueño de nadie y menos de nuestras propias vidas. Deseo que tu lucha interior pueda llegar a buen fin.

    Un abrazo

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s